| تبليغات | X |
حقيقت اين است كه همايون شجريان به ميزان بسيار زيادي ، جايگاه فعلي اش را مديون نام و آوازه پدر است . همايون ، به واسطه اينكه يك "شجريان " است همواره زير ذره بين قرار دارد. درمورد ساير هنرمندان به هر حال علاقه مندان آن هنرمند هميشه پيگير احوال او هستند اما همايون چون "شجريان " است مورد توجه عموم شنوندگان موسيقي اصيل ايراني اعم از آماتور يا حرفه اي و منتقد يا مشوق مي باشد . كوچكترين حركت او ، حتي اگر خواندن يك تصنيف باشد ، به سرعت در رسانه منتشر مي شود . منتقدان به سرعت آوازخواني او را تجزيه و تحليل مي كنند و نتيجه گيري مي نمايند . همايون علي رغم ميل باطني اش ، چه بخواهد و چه نخواهد هنوز زير سايه سنگين نامي بزرگ چون " محمدرضا شجريان " است و بسيار سخت است كه اين پوسته را بشكند و به مردم بفهماند كه به من به چشم همايون شجريان نگاه كنيد ، بدون محمدرضا شجريان !
شراب بی غش و ساقی خوش ، دو دام رهند
که زیرکان جهان از کمندشان نرهند
( حافظ)
دانلود کنید : اشعار آلبوم چشمه نوش
تذکر : فایلی که دانلود می کنید دارای فرمت PDF مي باشد كه بايد براي ديدن آن از نرم افزار Acrobat Reader استفاده كنيد . قابل ذكر است چنانچه اين نرم افزار را نداريد ، به راحتي قابل تهيه است و با كمي جستجو از اينترنت نيز قابل دانلود است .
روشن از پرتوي رويت نظري نيست كه نيست
منت خاك درت بر بصري نيست كه نيست
بنیامین ، با ۲۳ ( بیسه و سه ) سال سن ، یک شبه تبدیل به ستاره موسیقی ایران شده و به گفته خودش می خواهد همچنان در اوج باقی بماند !!!
به نقل از روزنامه شرق ، مورخ ۷ اردیبهشت ۱۳۸۵ ، ستون مهمان روز
نکته :
موسیقی هنری ، شاخه ای خاص از موسیقی است که علمای علم موسیقی تعاریف مشخصی برای آن نقل کرده اند . از جمله اینکه نظر آن ها بر این است که موسیقی ای را می توان هنری و دارای اصالت دانست که شخص علاقه مند به این نوع موسیقی ، پس از طی سالیان سال زحمت و ریاضت و شاگردی در محضر اساتید بزرگ ، به درجه ای می رسد که می تواند این موسیقی را ارائه کند و محبوب و شناخته شده باشد . به عبارت دیگر ، یکی از فاکتورهای اصلی در شناسایی موسیقی ارزشمند ، زمانی است که فرد هنرمند ، صرف کرده است تا به مرحله حضور عمومی در جامعه برسد . همین !
گابريل گارسيا ماركز ، نويسنده رمان پرآوازه "صد سال تنهايي " كه برنده جايزه نوبل ادبيات نيز هست ، مي گويد : " زن ها حافظان دنيا هستند ، در حالي كه ما مردها با وحشي گري هاي تاريخي خود ، نظم آن را بر هم مي زنيم ... "
ظلم آباد : علی اشرف درویشیان
آنجا روي تنها درخت دهكده نشسته بود. دلگير، گرفته و بغضناك. با چهره اي سوخته از آفتاب و اشك. راديوي كهنه ي پدرش به بالاترين شاخه آويزان شده بود و او گاه گاه براي رهايي از تنهايي آن را روشن مي كرد. گلويش پر از بغض و درد بود. دلش شور مي زد.كف دست هاش هنگام بالا كشيدن از درخت خراشيده بود. نا آرام و دلواپس كت پاره و خيس پدرش را به خود مي پيچيد. گرسنه بود و بي حال. نمي دانست چه بكند. سرش از افكاري بي بند و بار و دلش با غصه و درد انباشته بود.
