| تبليغات | X |
شايد آوردن نام تصنيف "دود عود" در فهرست تصانيف ناشنيده استاد شجريان ، از عجيبترين تيترهاي دلآواز باشد . زيرا بارها دودعود را شنيدهايم ؛ تصنيفي كه پرويز مشكاتيان ساخته و كامبيز روشنروان آنرا براي اركستر سمفونيك تنظيم كرده است .
در واقع ، نسخهي ديگري ازين اثر موجودست كه يك نگاه تيزبين و دقيق ميتواند براي آن برتريهايي را نسبت به نسخهي اصلي در نظر بياورد .
تصنيف دودعود ، چندبار در كنسرتهاي گروه عارف همراه با استاد شجريان اجرا شد . اجراي زنده اين آثار ، هيچگاه به صورت آلبوم منتشر نشد و نوار كاست اين كنسرتها به صورت كپي دست به دست گشت . بعدش يك سليقه ايراني ، نام يكي از اين آلبومهاي كپي را "آذرخش" نهاد . اين نام هنوز روي اين آلبوم به جاي مانده است .
آذرخش با آوازي بينظير از شجريان آغاز ميگردد . شجريان چنان نوايي ميخواند كه هنوز مانندش را نشنيدهام . بعد از آواز نوا ، اجرايي زيبا ، از تصنيف "دود عود" ميشنويم .
اما آنچه كه اين دودعود را ممتاز ميگرداند ، زنده بودن اجراست . واقعا اجراهاي زنده ، لطفي دارد كه نصيب كارهاي استوديويي نميشود . يك شور و حرارت خاص . خيلي فرق دارد با وقتي كه نوازندهها يكي يكي بروند به استوديو و لاين خودشان را ضبط كنند . دف بيژن كامكار از ديگر امتيازهاي اين تصنيف است . جدا ً نوا و به ويژه دود عود با دف ، حال و هواي ديگري دارد .
گذشته از اجرا ، از شنيدن تصنيف نكات ديگري هم دستگيرمان ميشود ؛ از جمله ، يك همدلي ستودني ميان اعضاي گروه . واقعا نكته قابل تأملي است .
در رابطه با اين يادداشت : ناشنیده های شجریان . فسمت اول : "مگه نه"
ظلم آباد : علی اشرف درویشیان
آنجا روي تنها درخت دهكده نشسته بود. دلگير، گرفته و بغضناك. با چهره اي سوخته از آفتاب و اشك. راديوي كهنه ي پدرش به بالاترين شاخه آويزان شده بود و او گاه گاه براي رهايي از تنهايي آن را روشن مي كرد. گلويش پر از بغض و درد بود. دلش شور مي زد.كف دست هاش هنگام بالا كشيدن از درخت خراشيده بود. نا آرام و دلواپس كت پاره و خيس پدرش را به خود مي پيچيد. گرسنه بود و بي حال. نمي دانست چه بكند. سرش از افكاري بي بند و بار و دلش با غصه و درد انباشته بود.
