| تبليغات | X |
سرود مهر و ساز خاموش عنوان دو آلبوم جدید از استاد آواز ایران - محمدرضا شجریان - هستند که اواخر فروردین ماه سال جاری روانه ی بازار موسیقی شدند. شنوندگان حرفه ای موسیقی ملی ایران مدت ها بی صبرانه انتظار انتشار این آلبوم ها را می کشیدند تا آخرین اثر گروه اساتید را بشنوند و نظاره گر پایان قریب به ده سال همکاری شگفت انگیز و لذت بخش حسین علیزاده ، محمدرضا شجریان ، کیهان کلهر و همایون شجریان باشند . گروهی که در این مدت تعدادی از شاهکارهای معاصر موسیقی ملی ایران را خلق کردند و آثاری ماندگار در حافظه ی تاریخی فرهنگ و هنر ایران از خود به یادگار گذاشتند.
زمستان است ، اولین آلبوم این گروه و حاصل ضبط و تدوین کنسرت های محمدرضا شجریان و گروه همکارش در آمریکای شمالی بود . در این آلبوم ، علیزاده برای اولین بار مقام داد و بیداد را از تلفیق دو مقام داد (دستگاه ماهور) و بیداد(دستگاه همایون) به جامعه موسیقی ایران معرفی کرد و محمدرضا شجریان با آوای گرم و تسلط بی نظیر شعر زمستان مهدی اخوان ثالت را در یک بداهه خوانی و بداهه نوازی شنیدنی اجرا کرد. سلامت را نمی خواهند پاسخ گفت ، سرها در گریبان است ... .
این کنسرت ها که در سال 1379 اجرا شدند نقطه ی عطفی در موسیقی ایران بود . پس از آن ، شاهکار دیگری با نام بی تو به سر نمی شود متولد شد . بی تو به سر نمی شود بداهه ای بود در نوا و بیات کرد که به گفته ی حسین علیزاده حاصل پیوند چهار نسل مختلف موسیقی ایران و یکصدا و یک نفس شدن آن هاست . علیزاده این آلبوم را حاصل شور جوانی همایون ، احساس لبریز شده ی کیهان ، و پختکی و درایت شجریان نامید و لذت کار با این گروه را بی انتها توصیف کرد . آوازهای این آلبوم از آثار ماندگار و تکنیکی محمدرضا شجریان هستند ، علی الخصوص آواز نوا روی غزل مشهور مولوی : بی همگان به سر شود بی تو به سر نمی شود و آواز بیات کرد روی شعر عطار ، ره میخانه و مسجد کدام است ؟ که هر دو بر من مسکین حرام است ... . همکاری این گروه سرانجام به فریاد رسید . فریاد عنوان آلبوم بعدی این گروه و این بار حاصل تدوین کنسرت های شجریان در لس آنجلس بود . کنسرت راست پنجگاه و مرکب خوانی شامل دشتی ، همایون و شور . فریاد از این لحاظ شاخص شد که سه تصنیف ماندگار و در نوع خود بدیع در آن اجرا گردید . تصنیف بوسه های باران با غزلی از شفیعی کدکنی ، تصنیف فریاد با شعری از مهدی اخوان ثالت ( خانه ام آتش گرفته است آتشی جانسوز ) و تصنیف فریاد با شعری از فریدون مشیری ( مشت می کوبم بر در ، پنجه می سایم بر پنجره ها ، من دچار خفقانم خفقان). در واقع گروه اساتید آشتی تازه ای بین شعر و ادبیات معاصر ایران و موسیقی سازی و آوازی ایجاد کردند و برای نخستین بار ردپاهای شفیعی کدکنی ، اخوان ثالت ، فریدون مشیری و این اواخر حتی سهراب سپهری در تصنیف ها و آوازهای شجریان دیده شد. ذهن نوآور و زمان شناس حسین علیزاده و روح خلاق شجریان کوشش می کردند تا موسیقی ایران را با روح زمانه پیوند بزنند و سعی کردند تا صدای خود را به گوش نسل جوان برسانند ، نسلی که رابطه ی خوبی با موسیقی ملی کشورش ندارد . باری ، زیباترین اثر این گروه را شاید بتوان کنسرت همنوا با بم نامید . این کنسرت همانطور که از نامش برمی آید در همنوایی و هم صدایی باآسیب دیدگان زلزله ی بم و در دی ماه 1382 در سالن وزارت کشور در تهران برگزار گردید و شجریان طلسم یک دهه کنسرت نداشتن در ایران را شکست . عواید این کنسرت صرف ساخت و تکمیل مجموعه ی باغ هنر بم در شهر بم شد ( این پروژه همچنان در حال اجراست ) . نسخه ی تصویری این کنسرت روی دی وی دی و وی سی دی منتشر شد و برای اولین بار ، یک کنسرت موسیقی ایرانی با 8 دوربین و به شکل حرفه ای فیلمبرداری و تدوین گردید ، چیزی که پیش از آن سابقه نداشت .
در نهایت ، سال 1384 آخرین سال همکاری این 4 نفر بود ( همایون شجریان در گروه جدید شجریان باز هم حضور دارد ) و حسین علیزاده و کیهان کلهر از این گروه جدا شدند . سرود مهر و ساز خاموش حاصل تدوین و تنظیم کنسرت آذرماه 1384 این گروه در تهران هستند و به نوعی آخرین موسیقی ناشی از همکاری این هنرمندان است . این دو آلبوم نیز در نوع خود پر ارزش و شامل نوآوری ها و نکات قابل اشاره ی زیادی هستند که امیدوارم در هفته های آتی بتوانم به آن ها بپردازم .
ظلم آباد : علی اشرف درویشیان
آنجا روي تنها درخت دهكده نشسته بود. دلگير، گرفته و بغضناك. با چهره اي سوخته از آفتاب و اشك. راديوي كهنه ي پدرش به بالاترين شاخه آويزان شده بود و او گاه گاه براي رهايي از تنهايي آن را روشن مي كرد. گلويش پر از بغض و درد بود. دلش شور مي زد.كف دست هاش هنگام بالا كشيدن از درخت خراشيده بود. نا آرام و دلواپس كت پاره و خيس پدرش را به خود مي پيچيد. گرسنه بود و بي حال. نمي دانست چه بكند. سرش از افكاري بي بند و بار و دلش با غصه و درد انباشته بود.
