استاد شجریان به طرز قابل تأملی پرکار شده است. طی سال گذشته و به طور ویژه طی ماه (ماههای) گذشته ایشان به طور واقعی به یکهتازی در عرصهی موسیقی ملی تبدیل شدهاند که گویی به تنهایی وظیفهی حفظ و حراست وترویج این موسیقی را بر عهده دارند. گرچه همواره از استاد شجریان به عنوان «پرچمدار» و «یکهتاز» و «یگانه مدافع» آواز ایرانی نام برده شده است، اما فعالیتهای اخیر ایشان تا حدی سینه به سینهی ازخودگذشتگی و تعهد وجدانی میزند و نشانگر عمق پایبندی او به موسیقیای است که متاسفانه و با هزارها افسوس، کالبد کمجانش (اگر نگویم بیجان) به سختی نفس میکشد.
ویژگی فعالیتهای اخیر استاد شجریان این است که مثال قدیمی «پرمایهی بیادعا» را به ذهن میآورد. سکوت رسانهای...
ادامه ی این یادداشت من را در وبسایت شجریانی ها بخوانید و نظراتتان را در میان بگذارید...