| تبليغات | X |
یکبار گفتم :
ای کاش ؟!!
و تو گفتی :
ای کاش عدالت ، حقیقت داشت !
آن وقت ،
نه سنگ پایان قناری بود و
نه ماشه ، سرنوشت آهو ...
و به راستی ،
چه رویایی می شد :
اگر پرنده ، از فراموشی نام هزارم خدا ،
نمی سوخت
و اگر ، گاه و بیگاه ،
زیر گلویم ، سفت و سخت نمی شد
کاوه . تهران . ظهریکشنبه . اول شهریور
دانلود کنید : زبان آتش ، استاد محمد رضا شجریان ، تنظیم : مجید درخشانی
ظلم آباد : علی اشرف درویشیان
آنجا روي تنها درخت دهكده نشسته بود. دلگير، گرفته و بغضناك. با چهره اي سوخته از آفتاب و اشك. راديوي كهنه ي پدرش به بالاترين شاخه آويزان شده بود و او گاه گاه براي رهايي از تنهايي آن را روشن مي كرد. گلويش پر از بغض و درد بود. دلش شور مي زد.كف دست هاش هنگام بالا كشيدن از درخت خراشيده بود. نا آرام و دلواپس كت پاره و خيس پدرش را به خود مي پيچيد. گرسنه بود و بي حال. نمي دانست چه بكند. سرش از افكاري بي بند و بار و دلش با غصه و درد انباشته بود.
